KADIN

Aşağı Sürükle ve Şahit Ol...

KADIN

Bilmezdim aynı sancıları taşır evveliyatımız

Sen anlatınca duydum içimde kopanları ve seni durduranları

Yakın uzağın çelişkisiydi bu aslında

Sen söyleyince idrak ettim ikimizi yoranları…

Aynı yollara atılan adımlarımız varmış halbuki. Rengi aynı olan yaralarımız ve sıkılganlıklarımız. Basit olan denilen her şeyin üstünde zoru olmayanlarmışız. Çok sordum aslında sana seni. Ya duymak istemedin ya da sorumu anlamadın belki. Ama ne zamanki ortak cümlelerimiz oldu kendin dillendirmeye başladın çocukluk masalını. Boş vermişlik kırılganlık derlerdi bana sen de kırılganlıkları da gördüm her ne kadar dramdan uzak dursan da.

 

Yorulmayan durulmayan birer beyiniz aslında. Yemeği yapan ve yemeyen iki karakter. Biliyorum benim kadar bipolar değilsin. Şanslısın aslında bana çok benzemediğin için ya da çok benzeyip benden çok daha fazla sınırların olduğu için. Seni tanımanın adı dokunmak değil kadın, seni sevmek ya da sana aşık olmakta değil. Seni tanımanın adı senin korkun olabilmek.

Elimde bir tebessümün var. Hani yorgunluğunu anlatıp boş ver dediğin bir de ara sıra sıcak sıcak sarılışın. Sarılışını seviyorum ama boş verlerin daha güzel kadın. Beni düşündüren her cümlen daha güzel.

 

Kendimin ifadesine gerek duymadan sana yazmak benim için aslında bir ilk. Ve ne yazacağımı düşünerek yazdıklarımı okuyup silmek ilkin dünde kalan akşam saatleri. Güzel olan bu değil mi aslında. Zora alışmışız be kadın. Kolayların tabutunu yakıp zora sarılmışız. Yani yalnızlığa. Hani mutlu olduğumuzu söylediğimiz kalabalık yalnızlığa. Aslında düşünüyorum da yapmamız gereken bir nü tablosu kadar ortaya sermiş kendini… Çocukluğumuzla kalmalı. Hani gök kuşağının altında oynadığımız çocukluğumuzla. Orada biz varmışız bugünde hiç olmamışız kadın.

 

 

 

  • TARİH : 27.05.2013
  • YER : İSTANBUL
  • KATEGORİ : MEKTUPLAR
İSTERSEN BAŞA DÖN
© MKS 2020 | Tüm Hakları Saklıdır | Web sitemi bizzat kendim yaptım. Umarım beğenirsiniz. :)
BAŞA DÖN